O Benjamin Mee, πατέρας
δύο παιδιών, έχοντας χάσει τη γυναίκα
του πριν από έξι μήνες, προσπαθεί να
ανακτήσει τις δυνάμεις του και να σταθεί
στα πόδια του ξανά. Ο γιος
του, Dylan,
είναι ένα ατίθασο δεκατετράχρονο αγόρι
που κατά
καιρούς δημιουργεί προβλήματα στο
σχολείο,
με αποκορύφωμα
την οριστική αποβολή του. Ο Benjamin,
απογοητεύμενος
από τις εξελίξεις της ζωής του και μη
μπορώντας να ξεπεράσει το χαμό της
Katherine,
παραιτείται
από τη δουλειά του και μαζί με τον Dylan
και την
οχτάχρονη κόρη του Rosie,
ψάχνει να
βρει καινούργιο σπίτι έξω από την πόλη,
ελπίζοντας σε μία νέα αρχή. Έτσι λοιπόν,
αποφασίζει να αγοράσει ένα παλιό
αγρόκτημα που βρίσκεται στη μέση ενός
εγκαταλελειμμένου ζωολογικού κήπου.
Τώρα ο Benjamin
καλείται να
αναλάβει τόσο τη συντήρηση όσο και την
επαναλειτουργία του, με τη βοήθεια των
υπεύθυνων του πάρκου...
Στις 26 Απριλίου, ο
Cameron Crowe,
εφτά χρόνια
μετα το
“Elizabethtown”
(2005),
επανέρχεται
στον κινηματογραφικό κόσμο με τη νέα
του ταινία “We
Bought A Zoo”
(O
Ζωολογικός
μας Κήπος).
Βασισμένος στο ομώνυμο, αυτοβιογραφικό
βιβλίο του Benjamin
Mee,
ο
Crowe
με
τις απαραίτητες προσαρμογές της Aline
Broth McKenna,
μεταφέρει
στις μεγάλες οθόνες τη δραματική ιστορία
της οικογένειας Mee,
με
το κωμικό στοιχείο να ισορροπεί τέλεια
πάνω στη λεπτή γραμμή που χωρίζει τα
δύο κινηματογραφικά άκρα.
Ο
Benjamin
(Matt
Damon)
είναι
ένας χαμηλών τόνων οικογενειάρχης ο
οποίος μετά τον θάνατο της γυναίκας
του, έχει κλειστεί στον εαυτό του και
δυσκολεύεται να συνεχίζει τη ζωή του.
Εκτός από τα οδυνηρά συναισθήματα που
τον γεμίζει η μοναξιά, έχει να αντιμετωπίσει
τις αυξανόμενες δυσκολίες που προκύπτουν
στη σχέση του με τα παιδιά του, τώρα που
ο ρόλος του είναι διπλός. Από τη μία, ο
Dylan
(Colin
Ford)
απομακρύνεται
συνεχώς από εκείνον, απομονώνεται και
ζωγραφίζει ανατριχιαστικά σχέδια,
παλεύει μέσα του για το χαμό της μαμάς
του βγάζοντας προς τα έξω τη σκληρή
πλευρά του εαυτού του και αποτέλεσμα
της ατίθασης και προβληματικής κοινωνικής
συμπεριφοράς του, είναι η αποβολή του
από το σχολείο. Από την άλλη, η μικρή
Rosie
(Maggie
Elizabeth Jones),
γλυκιά
και χαριτωμένη, είναι το κίνητρο του
μπαμπά της
για
ένα καλύτερο αύριο. Αυτή του δίνει το
θάρρος που χρειάζεται για να προσπαθήσει
να φτιάξει και πάλι τις ζωές τους. Ο
αδερφός του Duncan
(Thomas
Huden Church),
βλέποντας
την αδυναμία του Benjamin
να
προχωρήσει, στέκεται δίπλα του και τον
συμβουλεύει για τα μελλοντικά του
σχέδια, τον παροτρύνει να ζήσει ξανά
ακόμα και αν αυτό αντιτίθεται στις
προσωπικές σκέψεις του λυπημένου άντρα.
Οι διαφωνίες πατέρα και γιού εντείνονται
όταν μετακομίζουν στο αγρόκτημα και
αναλαμβάνουν τη συντήρηση του ζωολογικού
κήπου. Ο μικρός δε φαίνεται να βρίσκει
ενδιαφέρον ούτε στο πρόσωπο της σχεδόν
συνομήλικής του, Lily
(Elle
Fanning),
ακόμα
και αν εκείνη του δείχνει από τη πρώτη
στιγμή πόσο τον συμπαθεί. Η Kelly
(Scarlette
Johansson)
είναι
η υπεύθυνη του πάρκου, που μαζί με τους
συνεργάτες της, θα βοηθήσει τον Benjamin
να
πάρει την επίσημη αδειοδότηση για να
ανοίξει ξανά ο ζωολογικός κήπος...
Θα
μπορούσα να γράψω αρκετούς χαρακτηρισμούς
για αυτό το έργο όμως θα αρκεστώ απλά
στο ότι πρόκειται για μία από τις
ωραιότερες ταινίες που έχω παρακολουθήσει.
Συνδυάζει άψογα χαρμολύπη, αλήθεια,
αγάπη και κατανόηση. Είναι μία σαφής
ιστορία ενός ανθρώπου που υποφέρει μέσα
του όμως παίρνει δύναμη από την οικογένειά
του – κόρη, γιό, αδερφό – και αποφασίζει
να αλλάξει ριζικά τη ζωή του. Θυμάται
τη γυναίκα του και τον πονάει βαθιά η
απουσία της. Η όμορφη Kelly
προσπαθεί
να τον πλησιάσει όμως καταλαβαίνει και
σέβεται απόλυτα το γεγονός πως εκείνος
δεν ανταποκρίνεται. Ωστόσο, σιγά-σιγά,
οι ζωές όλων, αρχίζουν να καλυτερεύουν.
Και εδώ αξιολογείται η σημασία ελπίδας
και πίστης, προσπάθειας και ανταμοιβής.
Όσον
αφορά στο καστ της ταινίας, ο Matt
Damon
είναι
απλός, πειστικός και σε κερδίζει με την
ερμηνεία του. Η φυσικότητά με την οποία
προσεγγίζει οποιονδήποτε ρόλο, είναι
αυτό ακριβώς που μου αρέσει στον Damon.
Συμπάσχεις
μαζί του, τον συμμερίζεσαι και παρακολουθείς
το δράμα και τον αγώνα του με προσοχή.
Η
Johansson,
υποδύεται
επιτυχώς την υπεύθυνη του πάρκου, πράγμα
που με εξέπληξε θετικά καθώς την έχουμε
συνηθίσει σε εντελώς διαφορετικούς
ρόλους. Αρχικά θα περίμενα να δω στη
θέση της κάποια σαν την Drew
Barrymore,
όμως
τελικά η συνολική παρουσία της, με
(μετ)έπεισε. Οι νεότεροι της παρέας, Ford
& Fanning,
είναι
επίσης καλοί ενώ η μικρή Jones,
ελπίζω
να μας απασχολήσει ξανά στο μέλλον γιατί
τέτοια γλύκα συνδυασμένη με ταλέντο
και εξυπνάδα, δεν συναντάς εύκολα σε
τόσο μικρές ηλικίες! Ο Church,
μου
άρεσε για τον τσαμπουκά και την ευθύτητά
του ενώ και οι υπόλοιποι ηθοποιοί
επιτελούν αξιοπρεπώς τους ρόλους τους.
Συμπερασματικά,
το “We
Bought a Zoo”
είναι
μία οικογενειακή ταινία που θα συγκινήσει
και ταυτόχρονα θα διασκεδάσει μικρούς
και μεγάλους. Προσεγγίζει με ειλικρίνεια
μία αληθινή ιστορία, δίχως θαύματα ή
εξιδανικευμένες εξελίξεις παρα μόνο
με καταστάσεις βγαλμένες από την ίδια
τη ζωή και ανθρώπους που ξέρουν καλά να
κοντρολάρουν τα συναισθήματά και τις
σκέψεις τους. Διατηρεί το ενδιαφέρον
του θεατή στα 124' διάρκειας και το
κορυφώνει στην τελευταία σκηνή.
Προβληματίζει, διδάσκει, περνάει τα
κοινωνικά μηνύματα που θέλει. Επιπλέον,
η παρουσία των άγριων ζώων αλλά και η μουσική που υπογράφει ο Jonsi των Sigur Ros, προσθέτουν κι άλλη ομορφιά και μαγεία στο έργο, που σε συνδυασμό με όλα τα παραπάνω, συμβάλλουν εξίσου στην εξαιρετική δουλειά
του Crowe.
Nα τη δω ή όχι: Αύριο
κιόλας! Το αξίζει!
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 09/10
Επιμέλεια: Εύα Κυρογλάνη
Δημοσίευση σχολίου